Uzależnienie od telefonu komórkowego

16 marca 2016
Możliwość komentowania Uzależnienie od telefonu komórkowego została wyłączona

Uzależnienie od telefonu komórkowego. Telefon komórkowy stał się już nieodłącznym atrybutem współczesnego człowieka. Posiadanie go daje poczucie wolności, niezależności i bezpieczeństwa, a dysponowanie nieutannie dzwoniącym aparatem najnowszej generacji podnosi status społeczny użytkownika, gdyż oznacza nadążanie za modą, posiadanie dobrej pracy i gęstej sieci ważnych kontaktów.

Według badań Głównego Urzędu Statystycznego, w 2007 roku w użytkowaniu Polaków znajdowało się ponad 37 milionów telefonów komórkowych. Z danych Urzędu Komunikacji Elektronicznej pochodzących z 2008 roku wynikało, iż komórki posiadało wówczas 97% Polaków. Obecnie liczba użytkowanych w Polsce telefonów przekroczyła liczbę mieszkańców kraju, a nasycenie rynku wynosi ponad 115%.

Z telefonów komórkowych korzystają niemal wszyscy, już od najmłodszych dzieci w przedszolach, aż po seniorów. Ich użytkownicy są narażeni na niebezpieczeństwa, jakie niesie ze sobą nierozsądne ich używanie, brak racjonalizmu w posługiwaniu się nimi może prowadzić do uzależnienia od telefonu, nazywanym też fonoholizmem.

Najczęściej to, jak bardzo telefon stał się nam niezbędny, uświadamiamy sobie dopiero w chwili, gdy korzystanie z niego staje się niemożliwe. Więź łącząca użytkownika z aparatem często wykracza poza zwykłe zainteresowanie urządzeniem technicznym. W pewien sposób wszyscy użytkownicy są zależni od telefonów, jednak o poważniejszym problemie – fonoholiźmie decyduje aspekt ilościowy, określający czas, który przeznacza się na korzystanie z urządzenia.

Uzależnienienie od telefonu komórkowego nie zostało do tej pory zdiagnozowane w Polsce, co nie znaczy, że problem nie istnieje. Charakteryzuje się ono:

– przywiązywaniem wielkiej wagi do posiadania telefonu
– nie rozstawaniem się z nim ani na chwilę
– telefon jest pośrednikiem i najważniejszym narzędziem codziennych kontaktów z innymi
– odczuwaniem głębokiego dyskomfortu, kiedy nie ma się do dyspozycji naładowanego aparatu, zły nastrój, niepokój, niekiedy nawet ataki paniki
– używaniem telefonu podyktowane czynnikami natury emocjonalnej i społecznej
– traktowaniem telefon u jako narzedzia do sprawowania nieustającej kontroli nad najbliższymi
– odczuwaniem przymusu nieustannego kontaktowania się z kimś, odruchowym wykonywaniem dużej liczby bezproduktywnych połączeń
– usprawiedliwianiem swojego uzależnienia wygodą i bezpieczeństem
– nerwowym nasłuchiwaniem, czy ktoś dzwoni lub noszenie ze sobą zapasowych baterii
– odczuwaniem silnej potrzeby przynależności do grupy i zdobycia jej uznania
– jakąś formą fobiii społecznej lub obawą przed samotnością
– unikaniem kontaktów z innymi, wybierając połączenia telefoniczne czy SMS-y zamiast rozmowy w cztery oczy
– rzadziej – smutkiem, nudą, odmową podejmowania współżycia seksualnego czy brak apetytu
Rodzaje uzależnienia od telefonu komórkowego:
uzależnienie od SMS-ów, charakteryzujące się:

– odczuwaniem przymusu nieustannego otrzymywania i wysyłania wiadomości tekstowych
– charakterystycznym odciskiem na kciuku, mocnym zużyciem klawiatury aparatu
– nastrój w danym dniu zależy od ilości otrzymanych SMS-ów
– wysyłajniem wiadomości również do siebie samych (np. z komputera) lub do osób znajdujących się w pobliżu
uzależnienie od nowych modeli, charakteryzujące się:

– nabywaniem coraz to nowych modeli aparatów komórkowych
komórkowy ekshibicjonizm, charakteryzujący się:

– przy wyborze aparatu przywiązywanie szczególnej wagi do jego koloru, stylistyki i ceny
– pokazywanie innym funkcji, w jakie jest wyposażony
– prowadzenie bardzo głośnych rozmów, pozwalanie na długie dzwonienie aparatu przed odebraniem połączenia tak, by wszyscy obecni go usłyszeli

gracze, charakteryzujący się:

– przejawianiem nadmiernego zainteresowania grami znajdującymi się w telefonach komórkowych
– aparat staje się konsolą do gry
– częstym graniem, aż do momentu, dopóki nie pobije się nowego rekordu w danej grze

Uzależnienone od telefonu osoby stopniowo wycofują się z relacji z otoczeniem, spędzając wiele czasu samotnie, nie rozstając się jedynie z telefonem. Nadmierna koncentracja na wysyłaniu SMS-ów, czy na grach może prowadzić do mentalnego oderwania od rzeczywistego świata.
Do konsekwencji fonoholizmu, wspólnych dla wszystkich uzależnień behawioralnych należą też: zanik dotychczasowych zainteresowań, gwałtowne wahania nastroju, zaburzenia snu i odżywiania, nadużywanie leków i narkotyków, popadnięcie w długi z tytułu wysokich rachunków telefonicznych, konflikty z bliskimi oraz kłopoty w życiu zawodowym.

Osoba odczuwająca przemożną potrzebę nieustannej komunikacji za pomocą komórki powinna stopniowo zmniejszać zakres i ograniczać czas korzystania z niego. Na początek mozna włączać go tylko na kilka godzin dziennie, aż osiągnie się stan pewnej tolerancji niepokoju oczekiwania.
Podobnie jak w przypadku leczenia innych uzależnień behawioralnych, program terapii fonoholizmu przewiduje terapię uwalniającą od problemów, które stanowią rzeczywistą przyczynę uzależnienia.

za: narkotyki.pl

In News

Comments are closed.