Kilka słów…

…kiedy się zaniepokoić

Alkoholizm to choroba, która nie jest łatwa do zdiagnozowania od razu. Przychodzi wolno. Niepostrzeżenie. Ale daje o sobie sygnały. Warto je poznać, by móc wcześniej podjąć leczenie. Te sygnały to:

  • Picie mimo świadomości szkód, jakie ono wyrządza;
  • Picie jednorazowo 100 gramów czystego alkoholu etylowego (tj. 5 dużych piw, litr wina, ćwierć litra wódki);
  • Regularne spożywanie 2 piw/2 lampek wina/kieliszka wódki;
  • Rozpoczynanie dnia od alkoholu, także tzw. klin, czyli picie rano po intensywnym piciu wieczorem;
  • Picie w samotności,
  • Zaniedbywanie obowiązków z powodu nadmiernego picia.
  • Trudności w przypomnieniu sobie, co wydarzyło się poprzedniego dnia w sytuacjach picia;
  • Niwelowanie za pomocą alkoholu poczucia winy i wyrzutów sumienia;
  • Jazda po pijanemu;
  • Reagowanie irytacją, napięciem i rozdrażnieniem, gdy kontakt z alkoholem jest utrudniony;
  • Otrzymywanie komunikatów sugerujących ograniczenie ilości lub zaprzestania picia.

…o promilachalkoholizmPoziom stężenia alkoholu we krwi powoduje konkretne reakcje organizmu. Poniżej przedstawiamy najważniejsze symptomy poszczególnych poziomów:

  1. 0,3 – 0,5‰ – stan wskazujący na użycie alkoholu: upośledzenie koordynacji ruchowo-wzrokowej, zaburzenia równowagi, euforia;
  2. 0,5 – 0,7‰ – stan nietrzeźwości: zaburzenie sprawności ruchowej, osłabienie refleksu, pobudliwość, gadatliwość, zmniejszenie samokontroli, niewłaściwa ocena własnych możliwości;
  3. 0,7 – 2‰  – zaburzenia równowagi, sprawności, koordynacji ruchowej, drażliwość, znaczne obniżenie progu bólu, opóźnienie czasu reakcji, zmniejszenie tolerancji, zachowania agresywne, rozhamowanie seksualne, wzrost ciśnienia krwi, przyśpieszenie tętna.
  4. 2 – 3‰ –zaburzenia mowy, spowolnienie psychoruchowe, zaburzenia równowagi, zwiększona senność, obniżenie zdolności do samokontroli zachowań, znaczne zaburzenia koordynacji ruchowej.
  5. 3 – 4‰ –zmniejszenie ciśnienia i ciepłoty organizmu, zniesienie odruchów fizjologicznych, znaczne zaburzenia świadomości mogące prowadzić do śpiączki.
  6. 4‰ – głęboka śpiączka, zaburzenia ośrodka naczyniowo- ruchowego i oddechowego, mogące prowadzić do ich porażenia.

…do osób, których bliscy piją

Alkoholizm nie jest chorobą jednej osoby, ale całej jej rodziny. Dysfunkcjonalność takiej rodziny polega na tym m.in., że nie ma w niej miejsca na stabilny i indywidualny rozwój jej poszczególnych członków.

Dysfunkcjonalność nie powstaje nagle. Cechuje się natomiast określoną dynamiką i dlatego dość łatwo możemy wyodrębnić poszczególne stadia tego procesu.

  • W początkowych fazach rodzina neguje istnienie problemu.
  • Kolejny etap to próby wyeliminowania problemu; obrona przed Wówczas społecznym napiętnowaniem związanym z alkoholizmem; ograniczenie kontaktów z otoczeniem.
  • Następny moment to faza chaosu; zaburzenia emocjonalne u dzieci, rosnące i spiętrzające się kryzysy powodują działania zmierzające do uzyskania pomocy; próby przeorganizowania rodziny; próby separacji alkoholika i definitywnego usunięcia go z rodziny.

Czym jest współuzależnienie? To forma zaadoptowania się do nieprawidłowego układu relacji z ludźmi. Tym, co typowe dla osób z syndromem współuzależnienia, jest przeświadczenie o swojej zdolności do wywierania dużego wpływu na zachowanie drugiego człowieka.

Za istnieniem współuzależnienia przemawiają zachowania takie jak:

  • uleganie rytmowi picia alkoholika,
  • branie na siebie całkowitej odpowiedzialności,
  • nieustanne kontrolowanie go,
  • pomaganie i przesadne opiekowanie się nim,
  • tolerowanie wielu patologicznych zachowan alkoholika,
  • doznawanie poczucia winy i obniżonego poczucia wartości,
  • zaniedbywanie potrzeb samego siebie.

Jak racjonalnie postępować, co robić, aby nie uczestniczyć w tym zachowaniu?

  • Pamiętaj, że alkoholizm jest chorobą przewlekłą, by moc pomóc choremu, zaakceptuj tę prawdę i przestań się wstydzić.
  • Alkoholizm nie jest rodzinną hańbą. To choroba.
  • Nie traktuj alkoholika jak rozkapryszonego dziecka.
  • Nie rób wyrzutów, nie wdawaj się w awantury, zwłaszcza jeśli chory jest pod wpływem alkoholu.
  • Nie przyjmuj obietnic bez pokrycia. Nie pozwalaj się okłamywać i mamić.
  • Nie stosuj szantażu: „Jeśli mnie kochasz, przestań pić”.
  • Na nic nie zda się kontrola; alkoholik i tak ukryje rzeczywistą ilośc spożytego alkoholu;
  • Nie szukaj kolejnych kryjówek. Alkoholik znajdzie sobie kolejną.
  • Nie rób za pijącego niczego, co mógłby on zrobić sam. Nie spłacaj długów, nie tłumacz się za niego, nie usprawiedliwiaj.
  • Nie oczekuj natychmiastowego efektu: jak w każdej innej przewlekłej chorobie czas leczenia i rekonwalescencji jest długi, możliwe są także nawroty choroby.
  • Okazuj mu miłość, dawaj wsparcie i wyraź zrozumienie podczas podejmowanych prób zakończenia picia i utrzymywania trzeźwości.

dr n. med. Bohdan T. Woronowicz

Comments are closed.